Het onderstaande heb ik zojuist getwitterd vanaf mijn account @europesetalen.
Ik plaats dit soort serietjes van twaalf regelmatig, en reproduceer ze dan letterlijk hier op mijn blog.
1. De umlaut (ä, ö, ü) is ontstaan in het Duits, en wel uit ae, oe, ue: http://goo.gl/AVPsj De spelling met e is ook nog steeds mogelijk.
2. Schrijver J. Grimm bedacht de naam umlaut (‘omklank’) voor de klankverschuiving die de puntjes weergeven. Zij kregen pas later die naam.
3. Andere talen namen de umlaut later over: Ests (ä ö ü), Fins (ä ö), Hongaars (ö ü), IJslands (ö), Turks (ö ü), Zweeds (ä ö).
4. Het Nederlands kent geen umlaut, behalve in leenwoorden (überhaupt, knäckebröd). Onze 2 puntjes zijn doorgaans trema’s: geënt, ruïne.
5. Een NLs trema geeft aan dat 2 klinkers niet als 1 geheel, maar elk apart uitgesproken moeten worden. Vergelijk eïs (muzieknoot) met eis.
6. Talen die dat ook zo doen: Catalaans (ruïna), Frans (naïve), Grieks (παϊδάκια). Welsh zet t trema juist op de 1e van de 2 letters: copïo.
7. In t Engels was t tot ±1940 gebruikelijk ‘reënact’ en ‘coöperate’ e.d. te schrijven. Nu doen weinigen dat nog maar.
8. In t Spaans is u stom in combinatie gu: guerra. Met trema klinkt de u wel: vergüenza. Catal. óók bij qü: qüestió. Frans: aigüe of aiguë.
9. Gevolg: waar wij ‘linguïst’ schrijven, spellen Spaans en Catalaans ‘lingüista’. Een subtiel verschil – voer voor taalkundigen…
10. Albanees en Luxemburgs hebben beide een ë (± ‘uh’). Of dit een trema of umlaut is, valt niet te zeggen, zeker voor Albanees niet.
11. Niet alleen Latijns en Grieks schrift hebben puntjes, maar ook t cyrillisch. Bijv. Russisch ё (= jo) en Oekraïens ї (=ji).
12. Vragen, opmerkingen, aanvullingen? Ik hoor ze graag. (Elders in de wereld kunnen ook op de n 2 puntjes staan. Maar ik doe Europa!)

